شکوه السلطنه دختر شهربانو خانم (دختر محمد ابراهیم خان ظهیرالدوله) و فتح الله میرزا شعاع السلطنه (‌پسر سی و پنجم فتحعلیشاه) و مادر مظفرالدین شاه بود که در سال ۱۲۵۴ ق به دنیا آمد. او در سال ۱۲۶۸ به عقد دائم ناصرالدین شاه درآمد. وی در سال ۱۳۰۹ ق درگذشت.

شکوه السلطنه دختر شهربانو خانم (دختر محمد ابراهیم خان ظهیر الدوله حاکم کرمان) و فتح الله میرزا شعاع السلطنه (سی و پنجمین فرزند فتحعلی شاه) بود که در سال ۱۲۵۴ ق. به دنیا آمد. شکوه السلطنه از همسران عقدی ناصرالدین شاه (عقد در سال ۱۲۶۸ ق) و مادر مظفرالدین شاه قاجار بود. به گزارش اعتماد السلطنه در خیرات حسان،‌ وی زنی با تقوا و پرهیزکار بود و در میان زنان ناصرالدین شاه طرف محبت و توجه شاه بود. شاه برای او خانه ای جدا در صاحبقرانیه در نظر گرفته و حاجی محمد خان را به وزارت وی گمارده بود. در زمان بازگشت ولیعهد، مظفر الدین میرزا، خانه او برای پذیرایی از ولیعهد آماده می‌شد و او آنجا اقامت می‌کرد. او مسوؤلیت نامگذاری فرزندان شاه را هم داشت به این دلیل که از قدیمی ترین زنان ناصری بود و در دربار ارج و منزلت داشت. شکوه‌السلطنه در اواخر رمضان ۱۳۰۹ ق بیمار شد و در ۱۴ شوال ۱۳۰۹ ق در پنجاه و پنج سالگی درگذشت و در جوار حضرت عبدالعظیم دفن شد. بستن

"فاطمه معزی، "شکوه السلطنه- http://www.iichs.org/index.asp?id=1207&doc_cat=9 علیرضا اقتداری، "شکوه السلطنه" ، دايرة المعارف زن ایرانی، به سرپرستی مصطفی اجتهادی، جلد دوم، مرکز امور مشارکت زنان ریاست جمهوری، چاپ اول، ۱۳۸۲. بستن